Psychiatria Esculap.com - kliknij tutaj, by przejść na stronę główną

wróć do listy artykułów
Depresja: terapia początkowa

Depresja: terapia początkowa

Depresja jest najczęstszym zaburzeniem psychicznym, chorobą ciężką i podstępną, prowadzącą do niezdolności do prawidłowego codziennego funkcjonowania. Dotyczy kilkunastu procent populacji dorosłych, dwukrotnie częściej kobiet. Według Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest 11. przyczyną niepełnosprawności i umieralności na świecie. W samych tylko Stanach Zjednoczonych rocznie depresja dotyka ok. 13–14 milionów osób. Spośród nich jedynie połowa szuka pomocy, a odpowiednie leczenie otrzymuje 10–20% chorych. Wśród tej nielicznej grupy leczonych pacjentów jedynie co trzecia osoba osiągnie trwałą remisję, pozostali doświadczą nawrotów choroby (co piąty leczony pacjent) lub nie odpowiedzą zadowalająco na leczenie. Nawrotowość depresji jest wysoka – szacuje się, że w ciągu 2 lat od wyleczenia pierwszego epizodu do nawrotu dochodzi u 40% chorych. Z kolejnymi epizodami depresji rośnie także ryzyko nawrotu (ok. 75% po 2 epizodach).

Zobacz dalszy ciąg: Zaloguj się i przeczytaj pełną treść artykułu

Mam już konto, chcę przejść dalej.

chcę się zalogować

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się bezpłatnie i otrzymaj dostęp do:

  • niekomercyjnego biuletynu informacyjnego Goniec Medyczy. Trzy razy w tygodniu otrzymasz przegląd najbardziej interesujących informacji ze świata medycyny i farmacji,
  • wyszukiwarki leków i sprawdzania interakcji lekowych w serwisie leki.esculap.com,
  • pełnych tekstów artykułów z wybranych polskich i zagranicznych czasopism naukowych,
  • aktualnego kalendarza zjazdów, konferencji, szkoleń i innych wydarzeń medycznych.

chcę założyć nowe konto


Przeczytaj także

Zaburzenia lękowe w schizofrenii

Zaburzenia lękowe w schizofrenii

Zaburzenia lękowe są często obserwowane wśród pacjentów ze schizofrenią. Mogą występować jako jeden z objawów schizofrenii (szczególnie w ostrym epizodzie psychotycznym), jako wynik zaburzeń organicznych, efekt uboczny stosowania leków lub wyraz współwystępowania chorób psychicznych związanych z objawami lęku. W celu uzyskania dokładnej diagnozy konieczne może być gruntowne badanie psychiatryczne, obejmujące zarówno wywiad chorobowy, badanie fizykalne jak też ewentualnie próby interwencyjne..

Choroby psychiczne a samobójstwo

Choroby psychiczne a samobójstwo

Około 37 000 osób w Stanach Zjednoczonych i milion na całym świecie umiera każdego roku z powodu samobójstwa. Kolejnych 650 000 osób w USA otrzymuje co roku pomoc medyczną po próbie samobójstwa. Zdecydowana większość, bo aż 80% ofiar samobójstw, to osoby z zaburzeniami psychicznymi. Choroba psychiczna stanowi najistotniejszy czynnik ryzyka samobójstwa. Spośród osób chorych psychicznie największym ryzykiem obarczeni są chorzy na depresję nawracającą i depresję w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Statystyki mówiące o ryzyku samobójstwa wśród chorych na depresję są nieprecyzyjne, szacuje się jednak iż wynosi ono w tej grupie pomiędzy 15 a 20%, a samobójstwo zdarza się w tej grupie ponad dwudziestokrotnie częściej niż w populacji ogólnej. Także inne zaburzenia psychiczne, zwłaszcza schizofrenia, zaburzenia osobowości, ciężkie zaburzenia lękowe, organiczne choroby mózgu czy uzależnienia od substancji psychoaktywnych sprzyjają takim zachowaniom. Szacuje się, że ponad 90% pacjentów, którzy próbują samobójstwa, ma zaburzenia psychiczne, a 95% tych, którzy z powodzeniem popełniają samobójstwo, ma diagnozę psychiatryczną..

Neuroleptyki klasyczne – farmakologia, działania niepożądane

Neuroleptyki klasyczne – farmakologia, działania niepożądane

Chociaż leki przeciwpsychotyczne są porównywalne pod względem efektywności (z wyjątkiem klozapiny w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie), różnią się one profilami działań niepożądanych. Wybór leków przeciwpsychotycznych jest często uzależniony jest zatem niejednokrotnie od jego zgodności ze stanem klinicznym pacjenta i występującymi u niego czynnikami ryzyka. Przeciwwskazania do neuroleptycznej terapii lekowej obejmują śpiączkę, obecność lub odstawienie dużych dawek leków pobudzających układ nerwowy lub stany zatrucia substancjami działającymi depresyjnie na funkcje ośrodkowego układu nerwowego (takimi jak alkohol, barbiturany, opioidy), poważne schorzenia hematologiczne (na przykład supresja szpiku kostnego) oraz wcześniejsze reakcje nadwrażliwości. Ponieważ leki neuroleptyczne powodują uspokojenie, mogą zaburzyć funkcje umysłowe lub fizyczne, w tym czasy reakcji, wpływając na zdolność do obsługi maszyn i pojazdów, zwłaszcza podczas pierwszych kilku dni terapii..