Psychiatria Esculap.com - kliknij tutaj, by przejść na stronę główną

Artykuły

Depresja poporodowa

Depresja poporodowa

Choć narodziny dziecka to zwykle radosne wydarzenie, może stać się ono przyczyną rozwoju poważnych zaburzeń nastroju, zwłaszcza zaburzeń o charakterze depresji. Okres pojawienia się depresji poporodowej jest różnie definiowany i może dotyczyć do 12 miesięcy od urodzenia się dziecka, choć zwykle kojarzony jest z okresem połogu, tj. 6 tygodniami od porodu. Depresja poporodowa jest rodzajem jawnego klinicznie epizodu depresyjnego, który może pojawić się zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

Uzależnienie od opioidów – co powinien wiedzieć lekarz klinicysta?

Uzależnienie od opioidów – co powinien wiedzieć lekarz klinicysta?

Problem uzależnienia od opioidów nasila się z każdym kolejnym rokiem. Szacuje się, że w samych tylko Sanach Zjednoczonych ok. 2% populacji powyżej 12 roku życia zażywało na pewnym etapie swojego życia heroinę, z czego 0,1% podaje stosowanie tego narkotyku przynajmniej przez okres jednego miesiąca. Od roku 2000 liczba zażywających heroinę stale rośnie, w ciągu kilku ostatnich lat zwiększyła się o kilkanaście procent, a liczba zgonów z powodu przedawkowania podwoiła się w ciągu ostatnich dwóch dekad.

Katatonia u dorosłych

Katatonia u dorosłych

Katatonią nazywamy zespół ogólnoustrojowych zaburzeń dotyczących przede wszystkim zmiany aktywności ruchowej. Pierwotnie termin ten określał chorobę psychiczną objawiającą się spowolnieniem motoryki aż do osłupienia (stuporu). Po raz pierwszy termin ten został wprowadzony i opisany przez niemieckiego psychiatrę Karla Kahlbaum’a w 1874 r. w monografii zatytułowanej: „Die Katatonie oder das Spannungsirreisein“. W obraz kliniczny zaburzeń określanych mianem katatonii wpisywały się wówczas dominacja zaburzeń zachowania oraz zmiana motoryki pacjenta, w tym negatywizm, sztywność, manieryzmy, stereotypie i mutyzm, a także autonomia nozologiczna tej jednostki chorobowej.

Nikotyna normalizuje aktywność mózgu u pacjentów ze schizofrenią

Nikotyna normalizuje aktywność mózgu u pacjentów ze schizofrenią

Problem nikotynizmu u chorych psychicznie jest znany od dawna. Spośród tej grupy zwłaszcza osoby cierpiące na schizofrenię wykazują znaczne uzależnienie od nikotyny i częstsze wypalanie dużej liczby palenie papierosów. W zależności od badań szacuje się, że liczba palaczy wśród chorych na schizofrenię może sięgać nawet 80–90%, co jest odsetkiem niemal 2–4-krotnie wyższym w porównaniu z populacją ogólną oraz wyższym także w porównaniu z populacją innych chorych psychicznie. Również intensywność palenia tytoniu (oceniana liczbą wypalanych dziennie papierosów) w tej grupie chorych jest 2–3-krotnie wyższa niż u ogółu palących. Skala problemu jest ogromna, chociażby z uwagi na to, że populacja chorych na schizofrenię na całym świecie sięga blisko 51 milionów. W samych tylko Stanach Zjednoczonych ponad 40% papierosów jest wypalanych przez chorych psychicznie. Blisko 1/3 zgonów chorych między 35 a 70 rokiem życia jest związana z nikotynizmem.

Stawiamy na psychiatrię środowiskową

Stawiamy na psychiatrię środowiskową

W polskiej psychiatrii nie dzieje się dobrze. Zmiany na lepsze miały przynieść zapisy zawarte w Narodowym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego. Co przeszkodziło, by je wdrożyć?

Nadmierna senność w ciągu dnia u pacjentów ze schizofrenią

Nadmierna senność w ciągu dnia u pacjentów ze schizofrenią

Jednym z najczęściej zgłaszanych objawów przez osoby ze schizofrenią, zarówno w trakcie leczenia, jak i po uzyskaniu remisji, jest nadmierna senność w czasie dnia. Pacjenci są niezadowoleni ze swojego funkcjonowania, często przypisują zmniejszoną aktywność w ciągu dnia działaniu leków przeciwpsychotycznych, dążą do zmniejszenia dawki leku lub jego zmiany. Z kolei wśród lekarzy można spotkać się z przekonaniem, że jest to nieodłączny element skutecznej farmakoterapii.

Depresja: terapia początkowa

Depresja: terapia początkowa

Depresja jest najczęstszym zaburzeniem psychicznym, chorobą ciężką i podstępną, prowadzącą do niezdolności do prawidłowego codziennego funkcjonowania. Dotyczy kilkunastu procent populacji dorosłych, dwukrotnie częściej kobiet. Według Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest 11. przyczyną niepełnosprawności i umieralności na świecie. W samych tylko Stanach Zjednoczonych rocznie depresja dotyka ok. 13–14 milionów osób. Spośród nich jedynie połowa szuka pomocy, a odpowiednie leczenie otrzymuje 10–20% chorych. Wśród tej nielicznej grupy leczonych pacjentów jedynie co trzecia osoba osiągnie trwałą remisję, pozostali doświadczą nawrotów choroby (co piąty leczony pacjent) lub nie odpowiedzą zadowalająco na leczenie. Nawrotowość depresji jest wysoka – szacuje się, że w ciągu 2 lat od wyleczenia pierwszego epizodu do nawrotu dochodzi u 40% chorych. Z kolejnymi epizodami depresji rośnie także ryzyko nawrotu (ok. 75% po 2 epizodach).

Wybór terapii podtrzymującej u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową

Wybór terapii podtrzymującej u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową

Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) jest zaburzeniem nastroju obejmującym występowanie epizodów manii lub hipomanii oraz depresji. Charakteryzuje ją nawrotowość objawów z towarzyszącymi zaburzeniami funkcjonowania psychospołecznego oraz zagrażającymi bezpośrednio życiu zdarzeniami, jak np. próby samobójcze. Pacjenci z rozpoznaną ChAD wymagają leczenia podtrzymującego zapobiegającego nawrotom już na wczesnych etapach choroby, zwłaszcza że wraz z kolejnymi epizodami choroby wzrasta oporność na leczenie oraz maleje adherencja terapii. Standardowo stosowane leczenie podtrzymujące obejmuje zarówno farmakoterapię, jak i wspomagającą psychoterapię oraz ma na celu nie tylko prewencję nawrotów, ale także redukcję rezydualnych objawów choroby, ryzyka samobójstwa, agresywnych zachowań oraz poprawę funkcjonowania psychospołecznego.

Wpływ depresji i zaburzeń lękowych na powodzenie zapłodnienia metodą in vitro

Wpływ depresji i zaburzeń lękowych na powodzenie zapłodnienia metodą in vitro

Jak przewiduje Światowa Organizacja Zdrowia, do 2020 r. choroby psychiczne staną się jednym z najważniejszych problemów zdrowotnych Europejczyków. Już teraz u więcej niż co trzeciego mieszkańca Starego Kontynentu w ciągu roku występują różnego rodzaju zaburzenia psychiczne, spośród których czołowe miejsce zajmują zaburzenia lękowe i afektywne, zwłaszcza depresja. Zaburzenia stanu psychicznego oddziałują negatywnie na niemal wszystkie sfery życia człowieka, od funkcjonowania społecznego po podstawowe funkcje biologiczne, takie jak zdolność do reprodukcji.